ممنونم از همه ی شما دوستان خوبم
یه هفته ای که عمل انجام شد و جراحم که راضی بود....
شرمنده ی اظهار لطف و محبت همه....
تا مدتی مهمان تختخواب شدم باز.... ولی دلم با شماست
خوبان و همراهان مهربانم ...
من احتمالا ۲ شنبه ی آینده... ۱۳ اردیبهشت .. چهاردهمین عمل جراحی را
بابت تصادف سال پیش .. در راه دارم و قراره از زیر زانو پای چپم رو
بشکنند و کمی انحراف را اصلاح کنند...
احتمالا باز ۳ ماهی (حد اقل ) بر می گردم در بستر و تختخواب...
برای این دوستی که تک تک شما براش عزیز و ارزشمندید ... دعا کنید...
دعاهای هدفمند و جمع شدن افکار مثبت .. در یک زمان و برای یک
مطلب .. حتما حتما بهترین کمک و مساعدت در جهت بهبودیم هستش...
یکی از شادی های من اینه که در زندگی .. خصوصا در نت ..با دوستانی
آشنا شدم که از من باهوش تر و توانمند تر هستند...
من در سال پیش که اون تصادف ه بزرگ در اثر بی توجهی یک راننده
کامیون بی ملاحظه برام پیش اومد... توجه بی اندازه و قابل ستایش
تک تک دوستان و حتی خوانندگان اولین بار وبلاگم .. به بنده که نشان از
بزرگی و شایستگی های خودتان داشت..کمک شایانی در بهبودی نسبی
من داشته و داره .... زمانی که روی تخت با پاها و دستان و فک
ه شکسته .. به سختی کمی می تونستم تکون بخورم... بجز ملاقات
کنندگان حضوری...
دوستان ه مهربان نتی... چنان مهر و محبت خودشونو نثار من می کردند که
امید در رگهایم به غلیان در می اومد و با اینکه خیلی ها رو اصلا ندیده بودم
اما مثه یه مراقب و فرشته ی عطوفت .. گاهی هر روز .. جویای احوالم
بودند...
برای کسی مثه من که از لحاظ کاری و ارتباطات .. واقعا سرش شلوغه
شلوغ بود..موندن در خونه..اونهم در حالیکه نتونی حتی یه پتو رو روی
خودت بکشی... لحظات ه سخت و طاقت فرسایی بود.. که خدای شکر با
تلاش و تحمل و زحمات خانواده خصوصا مادر ه بهتر از جونم .. پدر ه
همیشه تکیه گاهم .. داداش دکتر ه بی نظیر و تنها خواهر ه دوست
داشتنی ام... و ....
همچنین محبت ه تمام عزیزان ... اون سختی ها رو تقریبا پشت سر
گذاشتم .. گرچه چند تا عمل دیگه در راه دارم...
ولی شاکرم از خدای قادر متعال.. شاید با خونه نشین کردن من.. اتفاق
ناگوار تری را که در مسیرم بود... از سرم گذراند...
باید همیشه شاکر بود.. خصوصا بابت سلامتی...
محتاج دعای همه....
-----------------------------------------------
دکتر فرجاد شکوهی